- dao e vår!

No e da vår og alle ytrar si glede øve fenomenet. Eg trur da e sola og varmen. Gleden øve å gjømma vekk vintarens store klede. Snøen blir borte, og folk smila generelt mykje meir. Egentlig lika eg òg vår. Da e jo fint med sol og det å vita a sommaren snart e her. I alle fall da å vite at ho komme, at ikkje klimaendringene har tatt heilt av og gjort Noreg om te eit evig vintarland.

Men når eg tenka meg om, so e da ikkje mykje meir positivt eg kan sei om våren. Vår = pollen allergi. Slik eg ser da, e da INGEN TING so e sjarmerande med rennande nase, raude auge og snørrete nys. Og da e IKKJE kjekt å sitte inne når alle e ute. Vår e og lik eksamenstid. Eg lika studiet mitt, men eg har vanskleg for å sjå gleden med å enten bruke all ti på å lesa eller ha dårleg samvittighet fordi du ikkje lesa. Studentar blir dualistiske om våren. på ein måte lukklege fordi da e sol og varmt og dersom ein ikkje har pollenallergi kan ein vere i parken. På ein anna måte blir dei grinate og sure fordi alle andre les som gale og har gjerne vore gjennom penusm eit par gonger allerede.

Andre igjen sitt berre inne og latar som dei lese, mens dei egentlig prøva å gjenopplive den gamle bloggen.

- feelings getting stronger in the dark

Hoi! No e da lenge sio sist. Eg har ikkje vore travel, heller ei i mangel av tankar. Eg har berre ikkje tenkt på blogging. Eg hadde faktisk nesten gløymd at eg var i besittelse av ein. Da e da so e so rart med den seinkapitalistiske vind, da e so flyktig. Først e da da eine, so da andre, so e da blogging, so e da Facebook, og so e da berre Facebook. Men no har Facebook stagnert, og i kjølevann av da, kom eg te å tenka på blogging igjen. Blogg e bra. Og eg trur blogg e på vein inn igjen. (Trendy so eg e, hiva eg meg på bølga - igjen.)

No e da haust. Da e kaldt ute, men ikke so kaldt at da e ubehagleg. Da e vakre fargar øve alt, og da e ruske- vær. Når da e ruske- vær e ein mykje inne, og når ein e mykje inne drikker ein mykje te og mykje kakao med mykje krem. Då begynna ein å tenke på mykje rart. Som til døymes at da hadde vore kjekt å blogge.

Med andre ord: du kan takke hausten.

- for a dreamer

ENDELIG!!!!!!!!
Da e vår, og da e hærle! Bydn so også e kjent for å heite bydn med paraplyen, e no bydn med sola. - Da e vår.

Eg elskar våren. Da e den finaste tio på året. Alle fargane so kjem. Snyen so smeltar (ikkje i Bergen, dog). Sola kjem tebake, da blir lyst og varmt. Ein kan gå uten lue, og av og te kan ein ta på solbrillar.

Eg elskar Bergen om våren. Da e da beste av alt. Bergen på ein solskinnsdag, da e hærle, da! Ein kan gå i parken på Nordnes, eller ein tur te Fløien. Om da blir for langt, kan ein berre gå te Skansen. Der kan ein sitta på ein benk og myse mot sola. Og viss da og skulle bli for langt, treng ein ikkje gå lengre enn te Kaffekompaniet. Der kan ein kjøpa kaffe med små hjartar i.

Da e vår i Bergen, og da e hærle! Ha det, lesesal, me sjåast i Nordnesparken!

- happy new tear

No e da eit nytt år. 2006 e øve,
og eg lura på hva eg eigentleg tenkar om da.
E da ein bra ting? Ein dum ting?
Eg tenkar på hva eg sitte igjen med etter 2006.
Va da eit bra år? Eit dumt år?
Eg e ikkje sikker.

I 2006 va eg forelska. Rett nok har eg vore forelska før, men ikkje sånn. Ikkje totusenogseks-forelska.
I 2006 va eg dum. Rett nok har eg vore dum før, men ikkje sånn. Ikkje totusenogseks-dum.
I 2006 flytta eg. Rett nok har eg flytta før, men ikkje så langt nord. Men da va ikkje totusenogseks-nord. Da va berre nord.

I 2007 vil eg bli forelska. Totusenogseks-forelska.
I 2007 ska eg ikkje vere dum. Ikkje totusenogseks-dum.
I 2007 ska eg ikkje flytte. Viss eg ikkje flyttar, blir forelska og ikkje e dum, da blir 2007 eit bra år.

- something stupid

Eg elska å være fyllesjuk. Eg hata å være fyllesjuk, da e heilt forferdlig, og da e difor eg elska da. Særlig kombinert med fylleangst, da gjer da heile enda verre. Da vil si enda betre. Da blir litt sånn: Okei, no har eg eit problem. Da e ille, eg har da heilt grusomt. Eg har eit problem, men problemet kan løsast. Da treng ikkje være sånn for alltid. Faktisk veit eg med ganske stor sannsynlighet at da ikkje vil være sånn for alltid. Da går øve. Da kan repareras. Og da meina eg ikkje repareras som i å drikka meir alkohol, nei eg meina repareras som i å pleia meg sjølv med vatn, mat og få orden på livet mitt igjen. Ein psykolog hadde sikkert hatt ein del å kommentera her.

Ein anna ting eg elska e å sitte på lesesalen med eksamensangst. Eg elskar, nettopp fordi da e so forferdelig der og då. Da å stå opp midt på natto for å komma seg til lesesalen. På lesesalen e da panikkstemning; alle sitt og nilesar og nektar å snakka samen, selv i lunsjen. Da blir ein slags felles frustrasjonskjensle, me finna ein kollektiv panikkangst, og plutsleg har alle noke te felles. Da e koslig. Også jobber eg best under press.

Eg lure på om da e sånn at eg øvebevisa meg sjølv om dette på eit slags underbevissthetsplan. At eg lura meg te å tru at eg elska da, eg må lura meg te å tru at da e slik at eg ska klare å øveleve dagen i dag, og resten av dagane fram te jul. For med den logikken eg har operert med hittil må da jo òg væra sånn at eg til dømes elska tunfisk, nettopp fordi eg hatar da. Men eg tvila ganske sterkt på at eg elska tunfisk. Trur kanskje ikkje da gjelde på alt.

- love it is

Kjærlighet.
Høyr på ordet.
Da e fantastisk!

Ein kjensle
av noke godt.
Ubeskrivelig.
Strålande.

Kor e du?
Ka tenka du?
eg saknar deg.

Eg elskar deg.

- the reason

Ja, da e ein grunn te å blogga.
Da e mange.
Blogging e utfoldelse.
Fri flyt, på mange måtar.
På mange måtar ikkje.
Men da gjer ikkje so mykje.
Eg skrivar ikkje so mykje.
Da e igrunn heilt greitt.
Me får sjå.
Me tar da på sikt.

Men eg har sakna bloggen min.
Den e borte,
da lage eg berre ny.
Da e sånn da fungera.

- fyrste gong..

Nei, da e ikkje sant.
Da e ikkje sant i da heile.
Da e ikkje fyrste gong, sånn pao generell basis.
Men her, ja her e da fyrste gong.